منشور ملل متحد

منشور ملل متحد

مقدمه

 منشور ملل متحد در تاريخ 26 ژوئن 1945 در سانفرانسيسكو در پايان كنفرانس ملل متحد درباره تشكيل يك سازمان بين‌المللي به امضاء رسيد و در 24 اكتبر همان سال لازم‌الاجرا گرديد.

اساسنامه ديوان بين‌المللي دادگستري جزء لاينفك منشور ملل متحد است. اصلاحات مربوط به مواد 23، 27 و 61 منشور در 17 دسامبر 1963 توسط مجمع عمومي سازمان ملل متحد به تصويب رسيد و از 31 اوت 1965 لازم‌الاجرا گرديد. اصلاح بيشتري مربوط به ماده 61 در 20 دسامبر 1971 توسط مجمع عمومي به تصويب رسيد و در 24 سپتامبر 1973 لازم‌الاجرا گرديد. اصلاح ماده 109 نيز كه در تاريخ 20 دسامبر 1965 به تصويب مجمع عمومي رسيد در 12 ژوئن 1968 لازم‌الاجرا گرديد.

با اصلاح ماده 23 منشور، تعداد اعضاي شوراي امنيت سازمان ملل متحد از 11 به 15 افزايش يافت. ماده اصلاحي 27 مقرر داشته است كه تصميمات شوراي امنيت درباره موضوعات مربوط به آئين كار با راي مثبت 9 عضو (سابقاً 7 عضو) و درباره ساير موضوعات با راي مثبت 9 عضو (سابقاً 7 عضو)، از جمله آراء پنج عضو دائم شوراي امنيت، اتخاذ شود.

با اصلاح ماده 61، كه در 31 اوت 1965 لازم‌الاجرا گرديد، تعداد اعضاء شوراي اقتصادي و اجتماعي سازمان ملل متحد از 18 به 27 افزايش يافت. اصلاح بعدي در ماده مزبور كه از 24 سپتامبر 1973 لازم‌الاجرا شد، تعداد اعضاي شوراي اقتصادي و اجتماعي سازمان ملل متحد را از 27 به 54 افزايش داد. ....

ادامه نوشته

خلاصه رای مشورتی دیوان در خصوص دیوار حائل

 

اطلاعیه رسمی (28/2004) – لاهه دیوان بین المللی دادگستری مورخ نهم ژولای  2004

خلاصه رای مشورتی دیوان بین المللی دادگستری در خصوص دیوار حائل

 

Press Release 2004/28

 9 July 2004

Legal Consequences of the Construction of a Wall
in the Occupied Palestinian Territory

Advisory Opinion

ادامه نوشته

تنظیم قدرت تضمین آزادی

حقوق اساسي در گفت‌وگو با سيدمحمد‌هاشمی

وضع جامعه ايران را در توجه داشتن به نظام انتخاباتي و حقوق انتخابات چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟

توسعه جلوه‌هاي مختلف دارد، از جمله جلوه سياسي و اقتصادي. توسعه اقتصادي، وقتي است كه نيروي انساني مجهز، ابتكار عمل اقتصادي، سرمايه و توان اقتصادي وجود داشته باشد تا بتواند توسعه يا رشد اقتصادي اتفاق بيفتد و توسعه در عرصه سياسي وقتي است كه مردم به رشد و آگاهي كافي و مطلوب رسيده باشند و بتوانند ابتكار عمل اداره امور جامعه را داشته باشند. در همه جوامع، هم علم بالا‌ وجوددارد و هم جهل مركب. اگر در يك جامعه به‌طور نسبي، اكثريت قابل توجهي از مردم به رشد و شعور سياسي رسيده باشند، مي‌توانيم بگوييم در آنجا توسعه سياسي وجود دارد. مرحوم شريعتي در توضيح دموكراسي رأس‌ها و دموكراسي رأي‌ها به جريان سقيفه بني ساعده اشاره مي‌كند كه در آنجا فقط چند نفر تصميم مي‌گرفتند و بقيه هم تاييد مي‌كردند....

ادامه نوشته